4.2 Uitingen
Uitingen
Mijn interesse voor de Situationiste Internationale werd voor het eerst gewekt tijdens een bezoek aan Berlijn. Deze stad is sinds de eenwording van Duitsland tot op heden aan het leeglopen. Door gebrek aan arbeid trekken veel mensen weg, op zoek naar werk in het westen van het land. Daarbij komt dan nog het feit dat de Berlijnse muur een groot litteken in de stad heeft achtergelaten. Bovendien is nog steeds de schade van de tweede wereldoorlog zichtbaar. Dit alles heeft echter een voordeel. De stad heeft een gigantische hoeveelheid ruimte die nog niet in gebruik is, en de stad verzet zich dan ook niet tegen transgressief gebruik van deze ruimte, en stimuleert het kraken van deze gebouwen. Dit heeft ertoe geleid dat van over de hele wereld artiesten en kunstenaars naar deze toe zijn getrokken, en zij de stad een nieuw gezicht beginnen te geven.
     Dit levert situaties op die voor de studie van de Psychogeografie zeer interessant worden: Een nachtclub op een afvalterrein, waar je eerst langs ongeveer een kilometer moet werken voor je binnen kunt. Een kraakpand vol kunstenaars waarvan 1 van de kopgevels en delen van een van de dwarsgevels afgebroken zijn door bombardementen in de tweede wereldoorlog. In dit milieu kwam ik voor het eerst in contact met straatkunstenaars en anti-globalistische kunstenaars die trouw zwoeren aan Debord. Nu ik achteraf op hun standpunten kan ik zeggen dat de kunstenaars die ik daar ontmoette Debord vrij kortzichtig benaderden, maar ze hebben met wel op het spoor gezet van andere kunstenaars die zich de ideeën en/of van de Situationisten zorgvuldiger hadden eigengemaakt.
     Over het grootste gedeelte van deze kunstenaars is weinig in druk te vinden. Sommigen proberen zichzelf expres te hullen in anonimiteit, de zogenaamde underground artiesten, maar vaak ook gewoon omdat de kunst niet bestemd is om in boeken te verschijnen: Internetkunst, Performancekunst, of soms kunst die niet bestemd is om in de openbaarheid te treden, maar bedoeld is voor een specifieke groep. Ik zal een flink aantal van deze uitingen bespreken, en ze vervolgens naast de kernbegrippen en ideeën van de Situationisten plaatsen, om zo te kijken of ze inderdaad trouw zijn aan deze beweging. Om de projecten enigszins te structureren heb ik ze ingedeeld naar het kernbegrip van de SI waar de projecten me in eerste instantie aan leken te refereren, te weten: Psychogeografie & Dérive, Détournement en tot slot The society of the Spectacle & de consumptie maatschappij.