Introductie.
De Culturele Avant Garde is altijd de eerste groep die nieuwe ontwikkelingen en problemen tot
zijn discours rekent. Met de huidige ontwikkelingen op het gebied van communicatie, de
spanningen in de wereld aangaande de Amerikaanse “War on terror” tegen moslim
fundamentalisme en verzet tegen de verregaande globalisatie, en in Europa het vrije transport
van mensen en goederen heeft ook nu de kunstwereld weer een breed scala aan eigentijdse
thema’s en media om hun oeuvre aan te wijden. Vaak zie je dat in zo’n tijd de Avant-Garde,
zoals zo vaak in onstuimige periodes, deze veranderingen aangrijpt om zich af te zetten tegen de
heersende culturele uitingsvormen. Mijn interesse gaat in dit geval echter uit naar groepen die
zich juist beroepen op al lang bestaande theorieën, methodes en uitingen.
Een duidelijk product van onze tijd is de zogenaamde ‘New Media art’. Door hun gebruik
van de computer hebben zij een breed scala nieuwe mogelijkheden tot hun beschikking. Veel
van de beelden die ze oproepen gaan echter vergezeld van wereld beelden, uitingen en directe
verwijzingen naar de Situationiste Internationale, die het licht zag in 1957, inmiddels bijna 50
jaar geleden. En niet alleen deze New-media tak beroept zich op deze Avant Garde groep uit
vervlogen tijden, ook veel ‘street-artists’grijpen terug op deze groep rond Guy Debord. Duidt
dit op een gebrek van eigen creativiteit of een soort naïviteit binnen deze groepen, of zijn de
ideeën van de SI inderdaad nog steeds zo van toepassing? En zijn de claims van de
kunstenaars en van hun critici dat ze zich beroepen op de SI terecht, of worden de
Situationisten tegen hun wil gebruikt, en buiten de context van hun oorspronkelijke bedoelingen
geplaatst. Voorts reist natuurlijk de vraag waar deze interesse voor de Situationiste
Internationale vandaan komt.
